Նախաբան
«Վախենում ես՝ մի արա, անում ես՝ մի վախեցիր, չանես՝ կկործանվես»: Մեծն հրամանատար Չինգիզ խանը միշտ էլ բոլոր գործերն ավարտին էր հասցնում: Եթե կան ծրագրեր ու երազանքներ, ուրեմն դրանք պետք է իրականացնել: Չի կարելի միշտ վախենալ ու ապահովագրել ինքներս մեզ: Մենք չափից շատ ժամանակ ենք վատնում մտորումների ու կասկածների վրա: Երբ գալիս է գործելու ժամանակը՝ պետք է նմանվել անվախ քոչվորներին: Համարձակորեն առաջ շարժվել՝ երակներում մոլեգնող կատաղությամբ: Երբեք ոչնչից ու ոչ մեկից մի վախեցեք:
«Ճամփորդություններում ոչինչ այդքան կարևոր չեն, որքան նոր մարդկանց ճանաչելն ու նոր վայրեր տեսնելը»: Չինգիզ խանը սրով է անցել հարեւան հողերով ու բազմաթիվ ժողովուրդների նվաճել: Բայց նրան միշտ գրավել են այլ երկրներ ու մարդիկ: Կյանքի ամենամեծ ուրախություններից մեկը ճամփորդություններն են: Դրանք ընդլայնում են մտահորիզոնը ու կյանքի ընկալումը: Սովորեցնում ամեն ինչ այլ կերպ ընկալել: Անծանոթ երկրներ, քաղաքներ, մշակույթ, ավանդույթներ, մարդիկ: Ժամանակը չափվում է հաջողություններով, իրադարձություններով ու ճամփորդություններով:
«Ավելի լավ է վերջինը լինել գայլերի մեջ, քան առաջինը բորենիների»:








