Հանրահաշիվը երաժշտության մեջ

Թերևս, չկա մեկը, որը չսիրի երաժշտություն, սակայն ոչ բոլորը գիտեն մարդու առողջության վրա դրա ազդեցության մասին:

Մաթեմատիկոս Պյութագորասը մաթեմատիկան, աստղաբանությունը և երաժշտությունը  համարում էր ամենակարևորը, սակայն գերմանացի աստղագետ Յոհան Կեպլերն առաջինը բացահայտեց երաժշտության և մոլորակների միջև եղած սերտ կապը. «Բնության մեջ ամեն ինչ հաշվարկված է. 7 գույն, 7 գլխավոր օրգան, 7 նոտա, 7 օր շաբաթվա մեջ, 12 հնչյուն, 12 կենդանակերպ և այլն: Յուրաքանչյուր երաժշտական նոտա ունի իր վիբրացիան և համապատասխանում է մի կենդանակերպի, իսկ ամեն հնչյուն, որն անցնում է 12 կենդանակերպերի միջով, առաջացնում է մեկ երաժշտական նոտա: Ուստի մարդու ծննդյան պահին մոլորակների դասավորության` կենդանակերպի հիման վրա կարելի է ստեղծել անհատական երաժշտություն»:
Յուրաքանչյուր մարդու երաժշտական ոճի ընկալումը տարբեր է. ինչ-որ մեկը սիրում է քնել դասական երաժշտության ներքո, մեկ ուրիշն էլ ցանկանում է արթնանալիս ծանր ռոքի ակորդներ լսել: Բազմաթիվ մասնագետներ պնդում են, որ նշանակություն ունի ոչ միայն երաժշտության ռիթմն ու տոնայնությունը, այլ նաև երաժշտական գործիքի տեսակը: Երաժշտության ժամանակակից տեսությունը չի հենվում ժամանակակից մաթեմատիկայի առանցքի վրա, սակայն երաժշտական ձայնի հիմքը կարող է նկարագրվել մաթեմատիկորեն (ակուստիկայի օգնությամբ) և ցուցադրվել «թվային հատկանիշների ուշագրավ զանգվածի միջոցով»:

Happiness 💙

Happiness, and what is happiness? All of us has his own opinion about happiness. For me happiness is the harmonic when you are in harmony, when you are peaceful. We often dream about something and think if that happens we will be happy. And one day our dream comes true, and we start to dream about something else, but it feels like we have a few minutes of happiness. Often people do not appreciate what is given to them every day. The only thing when you wake up in the morning and start a new day, when you live in a new day, you see the sun, you feel the heat from peolpe, you're already happy. And people often do not value that, considering the material more important. Real happiness is eternal. And who has found this eternal harmony, then he is happy.

Բջիջն իմ պատկերացումներով

Բջիջը ցանկացած կենդանի օրգանիզմի՝ բակտերիայի, սնկի, բույսի, կենդանու, ինչպես նաև մարդու տարրական կառուցվածքային միավորն է: Եթե երկար մտորենք այս հարցի շուրջ, ապա կարելի է ասել, որ կյանքը ծագել է հենց մեկ բջջից, իսկ մարդը աենակատարելագործված, բանական և բազմաբջիջ օրգանիզմն է: Բջիջն ուսումնասիրելիս՝պետք է հստակ պատկերացում կազմել նրա կառուցվածքի, օրգանոիդների, կատարած ֆունկցիաների մասին, սակայն որոշ դեպքերում, երբ նոր ես սկսում ուսումնասիրել բջիջը, դժվարությամբ ես պատկերացում կազմում այս ամենի մասին: Այդ իսկ պատճառով, ես որոշեցի բջջի կառուցվածքի, օրգանոիդների և նրանց կատարած ֆունկցիաների մասին իմ պատկերացումներով կիսվել ձեզ հետ՝ այն նմանեցնելով մի պետության կամ քաղաքի: Բոլոր կենդանի օրգանիզմները բաժանվում են 2 խոշոր խմբի՝ նախակորիզավորներ(պրոկարիոտներ) և կորիզավորներ (էուկարիոտներ): Դրան զուգահեռ պետություններն ու քաղաքներն էլ լինում են զարգացած և մեծ (կորիզավորներ) և փոքր ու թույլ զարգացած (նախակորիզավորներ): Նախակորիզավոր օրգանիզմների բջիջն ունի համեմատաբար պարզ կառուցվածք, դրանում բացակայում է ձևավորված բջջակորիզն, այն ունի ռիբոսոմներ և փոքր քանակի այլ օրգանոիդներ: Այս շարքին են դասվում գյուղերը, փոքրիկ քաղաքներն ու թույլ զարգացած պետությունները: Կորիզավոր բջիջն ունի բարդ կառուցվածք, որտեղ արդեն առկա է ձևավորված կորիզը և կան բազմաթիվ օրգանոիդներ: Այս շարքին են դասվում խոշոր քաղաքներն ու զարգացած պետությունները:

Ռափայել Պատկանյան․ «Ես նշանած էի»

Պետերբուրգյան ցրտաշունչ ձմեռ, մահացության՝ գրիպից ու խոլերիայից օրեցօր ավելացող դեպքեր, ուսանողական կյանք, սիրային գեղեցիկ պատմություն և, ի վերջո, այս ամենը հանգուցալուծող ողբերգական ավարտ՝ սիրած էակի կորուստ։ Ահա թե ինչպես մի քանի բառով կնկարագրեի Ռ․ Պատկանյանի «Ես նշանած էի» երկը։

Եթե ինձ հարցնեին Ռ․ Պատկանյանի գրական ուղղվածության մասին, ապա միանգամից կասեի, որ նա «միքսող» հեղինակ է։ Իսկ ի՞նչ եք կարծում՝ ինչո՞ւ «միքսող»։ Վերլուծելով «Ես նշանած էի» ստեղծագործությունը՝ կարելի է տալ այդ հարցի պատասխանը։ Կլասիցիզմի վարպետները գրել են այն սկզբունքով, որ գործողությունները պիտի ծավալվեն մեկ վայրում քսանչորս ժամվա ընթացքում, սակայն որոշ դեպքերում խախտել են այդ սկզբունքը։ Պատկանյանը գրել է այնպես, որ բոլոր գործողությունները ծավալվել են մի վայրում՝ Պետերբուրգում։ Ռեալիստ գրողները գրել են այս սկզբունքով՝ «կյանքն ինչպես որ կա», և իրոք, Պատկանյանն իր այս ստեղծագործության մեջ ներկայացրել է իրական կյանքը՝ այն ժամանակվա մտածողությունը, կենցաղը, ուսանողների ապրուստը և այլն։ Ստեղծագործությունը դիտարկելով Պետերբուրգում զարգացող սիրային պատմության տեսանկյունից՝ կարելի է ասել, որ այստեղ կա նաև ռոմանտիզմ։ Կլասիցիզմ, ռոմանտիզմ, ռեալիզմ։ Ի վերջո, եկանք այն եզրակացության, որ «Ես նշանած էի»-ին երեք գրական ուղղությունների խառնուրդ է։

Նկարում ենք Փիրոսմանի... 🎨

Ամենահետաքրքիր ու ամենաստացված օրերը յուրաքանչյուրիս կյանքում այն օրերն են, երբ մենք անում ենք այն, ինչ չէինք նախատեսել անել մեկ օր կամ նույնիսկ մի քանի ժամ առաջ: Այ, հենց այդ նույն իրավիճակում հայտնվեցի ես այսօր առավոտյան, երբ հասա կրթահամալիր (դե, գիտեի, թե, ինչպես ամեն օր, պիտի հասնեմ տեղ, մասնակցեմ ամենօրյա ընդհանուր պարապմունքին ու անցնեմ դասերիս): Տեղ հասնելուն պես տեղեկացա «Նկարում ենք Փիրոսմանի» նախագծի մասին ու, հետաքրքությունից դրդված, մեծ արագությամբ քայլերս ուղղեցի դեպի Գեղարվեստի դպրոց:

Բառարան-Wörterbuch (September)

Schwester-քույր                          

Bruder-եղբայր                          

Tier-տնային կենդանի            

Kein-ոչ մի                                  

Hund-շուն                                  

der Freund-ընկեր                             

Fragen-հարցնել                       

der frage-հարց                         

Lachen-ծիծաղել                      

Lächen-ժպտալ                        

Liben-սիրել                              

Schön-գեղեցիկ                        

Schicken-ուղարկել                 

Sagen-ասել

Շառլ Բոդլեր. «Օտարականը»

Շառլ Բոդլերի «Օտարականը» ստեղծագործությունը ամբողջությամբ երկխոսություն է: Այստեղ հարց է առաջանում, թե ո՞ւմ միջև: Ո՞վ է այդ օտարականը: Գուցե երկխոսությունը որևէ անձի և իր ԵՍ-ի միջև՞ է ծավալվում:

Որևէ մեկը, որ իրեն օտար է զգում շրջապատի հանդեպ, որ առանձնացել է, որ ուզում է գտնել իրեն հուզող հարցերի պատասխանները՝ հարցերն ուղղելով ինքն իրեն: Այն մեկը, որ չունի ո՛չ ընտանիք, ո՛չ հայրենիք, որ ապրում է իր ներաշխարհով:

Նա կսիրեր գեղեցիկը, եթե այն աստվածային ու անմահ լիներ, նա նյութապաշտ չէ, քանզի ատում է ոսկին այնպես, ինչպես մյուսները՝ Աստծուն։ Նրա համար բարձր են հոգևոր արժեքները։ Նա փնտրում է ինչ-որ մեկին, որ գուցե կհասկանա իրեն, ոգևորվում է ու միաժամանակ ցնորվում, փնտրում է, գտնում ու հետո կորցնում:

Իսկ գուցե այդ օտարականը հենց ինքն Աստված է, որ «ամպերն է սիրում, ամպե՜րը, որ սահում են… այնտե՜ղ, բարձրու՜մ… այն սքանչելի ամպե՛րը…».

Օշո.«Պայքար առանց կատաաղության»

Օշոյի «Պայքար առանց կատաղության» ստեղծագործության հիմքում, ըստ իս, ընկած է մարդու ԵՍ-ը:

Գործողությունները ծավալվում են մեծ իսլամական խալիֆ Օմարի և նրա թշնամու միջև ընթացող 30 տարվա պայքարի ընթացքում: Այդ պայքարը, որը տևեց գրեթե մի ամբողջ կյանք, ի վերջո հանգուցալուծվում է այն պահին, երբ թշնամին ընկնում է ձիուց, և Օմարը պատրաստվում է նիզակը մխրճել թշնամու կուրծքը, բայց այդ պահին թշնամին թքում է Օմարի վրա: Օմարը նիզակը ձեռքին քարանում է և ասում թշնամուն, որ իրենք վաղը ամեն ինչ նորից կսկսեն: Թշնամին զարմացած ասում է. «Ես 30 տարի այսպիսի պահի եմ սպասել, հուսալով, որ մի օր նիզակս կուրծքդ կխրեմ, և ամեն ինչ կվերջանա: Իմ բախտն այդպես էլ չբերեց, բայց քոնն ահա բերել է: Մի վայկյանում դու կարող էիր ամեն ինչ վերջացնել»: Օմարը պատասխանում է թշնամուն, որ երբ նա թքեց իր վրա, այս 30 տարիների պայքարն իր համար անձնական դարձավ, մինչդեռ նա ձգտում էր գործը հաղթական ավարտին հասցնել` առանց ներքին կատաղության:Ինչու նշեցի, որ ստեղծագործության հիմքում ընկած է մարդու ԵՍ-ը, որովհետև 30 տարվա սպառիչ պայքարից հետո Օմարը, իր ԵՍ-ից ելնելով, պատրաստ էր վերսկսել այդ պայքարը՝ չմտածելով, որ այդ պայքարը միայն իրենը չէ, այլ մի ամբողջ ժողովրդի, որն արդեն 30 տարի պայքարում էր: